Trui@art-niva.be

Interview met Ingrid Van Kesteren naar aanleiding van de tentoonstelling ‘3x kijken’

in de Campo Santo Kapel


Als Ingrid schildert dan verstilt de wereld rondom haar. Haar gedachten komen tot stilstand, er is enkel nog het doek, de penselen en de verf. Haar schilderijen stralen dan ook die verstilde, bijna meditatieve sfeer uit.


Ingrid komt uit een kunstzinnige familie. Zowel haar vader als haar oom schilderden. Muziek boeit haar ook, als kind leerde ze piano spelen.


Vooral jonge vrouwen zullen verwonderd naar Ingrids carrière kijken. Ze kon goed tekenen, dus werd ze in de richting van kleuterleidster geduwd. ‘S Avonds ging ze naar de academie.  Ze volgde tekenen en beeldhouwen, want schilderen kon je toen enkel overdag volgen ‘Volgens de leraren was het licht ‘s avonds niet goed genoeg om te schilderen’.


Aan haar studie kwam abrupt een einde toen ze trouwde en kinderen kreeg.

‘Dat was zo in die tijd’ zegt Ingrid, in haar stem klinkt geen verbittering.

‘Het is voor veel vrouwen nog altijd moeilijk te combineren. Ik heb graag gewerkt,’ gaat ze verder, ‘tot mijn laatste dag ben ik met veel plezier met de kleuters bezig geweest. Kinderen zijn open en spontaan, daar houd ik van.’ Het is ook duidelijk als ze over haar vele kleuters praat dat Ingrid met genoegen terugkijkt op haar tijd als kleuterleidster.


Maar met het pensioen in zicht begon de oude droom weer te knagen en schreef ze zich in voor de academie. Ze koos resoluut voor iets nieuws om te verkennen : grafiek. Ze volgde zes jaar grafiek en stapte daarna pas over op haar oude droom en volgde schilderen.


Het is duidelijk dat schilderen voor haar een beetje thuiskomen was. Ze schildert niet in een atelier maar in het hart van haar huis: de keuken.


‘Ik heb niet veel plaats nodig,’ zegt ze, ‘in de academie hadden we ook niet veel plaats, eigenlijk maar net genoeg voor een ezel, een klein tafeltje voor ons materiaal en een stoel. Ik schilderde vooral in de namiddag, dan was het rustiger in de academie.’


Over mijn vraag wat haar inspireert moet Ingrid niet nadenken :

‘Ik vertrek meestal vanuit mijn omgeving. Ik kijk rond en maak foto’s van wat mij aanspreekt in de natuur, de tuin of een kleinkind dat een mooie beweging maakt. Ik maak ook veel schetsen, schetsen zijn ook een goed vertrekpunt, je kan er veel mee doen.


Ik werk het liefst met vloeibare acryl, voor mij is dat het beste materiaal. Het werkt gemakkelijk en soepel, maar je moet vlug zijn want het droogt snel.


Ingrid liet zich verleiden om samen met Geo De Bruycker en Erna Mouton tentoon te stellen. ‘Maar dat is iets eenmalig,’ zegt ze, ‘ik schilder in de eerste plaats voor mijn plezier. Mijn vader heeft ook maar één keer meegedaan in een groepstentoonstelling, en dan nog wel in de kapel waar ik met Erna en Geo zal tentoonstellen. Dat maakt het voor mij wel heel bijzonder.


Ingrid is een zachte en innemende vrouw, in ons gesprek wordt duidelijk dat kunst veel voor haar betekent.

‘De wereld van de kunst boeit mij,’ zegt ze ‘ik heb mezelf onlangs nog een abonnement voor de opera cadeau gedaan.’


Na een aangename babbel verlaat ik haar huis langs haar atelier … waar ze ook kookt.



Dit interview verscheen ook op de blog www.truigysseling.be





Interview met Ingrid Van Kesteren